|
 |
|
|
Theatersport is het geesteskind van de engelse theaterdocent Keith Johnstone. Hij ontdekte dat kinderen tijdens hun schooltijd langzaamaan hun fantasie en spontaniteit kwijt raken. Scholen leren de kinderen dat ze het “goed” moeten doen en geen fouten mogen maken. Later, als volwassene, durf je niet meer te experimenteren en op je fantasie te vertrouwen. Uit angst het verkeerd te doen, of risico en gevaar te lopen, zeg je dan eerder “nee” dan “ja”. Om zijn studenten weer te leren spontaan te durven zijn, en juist “ja” te zeggen tegen een spelaanbod, bedacht hij improvisatie-oefeningen. En later bedacht hij dat het leuk zou zijn als twee teams deze oefeningen - spelvormen - in een soort wedstijd aan het publiek zouden laten zien. Hij zocht daarbij een aantal spelvormen (games) waarbij het publiek inbreng heeft. Daarmee was theatersport geboren. In 1988 introduceerde Keith Johnstone theatersport in Nederland.
Het doel van Theatersport is spelers en publiek te verrassen bij het spelen van korte scènes die niet van tevoren zijn geoefend. Inmiddels zijn er overal in Europa, Amerika, en misschien zelfs in China, enthousiaste theatersportgroepen. Regelmatig vinden er “wedstrijden” plaats tussen de diverse groepen. Daarbij gaat het niet echt om het “winnen”, maar is het belangrijker om als spelers elkaar en het publiek een leuke tijd te bezorgen. Keith Johnstone geeft nog steeds les in theatersport. Tegenwoordig in zijn eigen theater in Calgary (Canada).
Zoals gezegd: het publiek is erg belangrijk bij theatersport. De ingrediënten van de scène - de karakters, de relatie tussen de karakters, de plaats van handeling, de inhoud, de stemming enzovoort - vragen de spelers aan het publiek.
Naast het publiek en de spelers hebben ook de rechters een belangrijke stem omdat zij, waar noodzakelijk, de spelers ondersteunen door het geven van suggesties en kritiek en het uitdelen van gele en rode kaarten. Na elke gespeelde scene geven hun waardering door middel van punten van 0 tot 5. Zij letten daarbij op techniek, inhoud en amusement van de scene.
Een ander belangrijk onderdeel bij theatersport is de muziek die de scenes ondersteunt, kracht bij zet, helpt ontstaan. Een scène kan namelijk erg kil overkomen zonder een lekker achtergrondmuziekje. Maar ook is het mogelijk om muzicale scènes te laten zien aan het publiek. De spelers zullen dan over hun emoties gaan zingen! Net als de spelers is ook de pianist voortdurend aan het improviseren. Het samenspel wat ontstaat tussen de pianist en de spelers maakt theatersport een grotere uitdaging en een nog mooiere sport!
Theatersport in Nederland bestaat sinds 1988. Momenteel bestaan er in Nederland ongeveer 100 groepen die elkaar regelmatig ontmoeten in onderlinge wedstrijden. Een wedstrijdgroep bestaat altijd uit 4 spelers, waarvan één de teamcaptain is. Het is zijn of haar taak de tegenstander uit te dagen voor een spelvorm.